Evaluatie
Zo, dat waren 23 dingen die minimaal 24 vragen opriepen, maar ik heb me erdoor geworsteld en ben (hoewel enigszins gebutst) toch over de eindstreep gekomen. Boven verwachting. Want al die webtechnische hoogstandjes, dat ging me niet in de koude kleren zitten. Het heeft me ook echt heel veel tijd gekost om alle informatie goed tot me te nemen en uit te voeren. Maar ik ben blij dat ik de cursus gedaan heb, want nu ben ik weer veel meer op de hoogte van alle ontwikkelingen. Ontvangen we de updates die we hierna ongetwijfeld nodig zullen hebben automatisch?
Wat waren de favoriete dingen die ik onderweg ben tegengekomen? Eigenlijk heel het cyber-gebeuren: de ontdekking hoe enorm veel dingen er al op het web gedeeld worden. Zonder dat ik nu direct de behoefte voel om daar privé aan mee te doen, maar dingen die je kunt toepassen in je werk vind ik leuk. In de schoolmediatheek hebben we met de collega's al een aantal dingen uitgeprobeerd. Ook een aantal catalogus-technische vondsten vond ik leuk zoals de integratie van de muziek-info van de Centrale Discotheek of de mogelijkheid om je bronnenlijst te laten maken door Worldcat.
Wat zou er aan de cursus kunnen verbeteren?
Wat betreft de uitvoering van de cursus moet me van het hart dat ik (heel) wat meer begeleiding had verwacht, per 'ding' en bijvoorbeeld ook door halverwege in de cursus een vaste terugkomdag te beleggen waar iedereen zijn problemen of oplossingen kon voorleggen. En waar je dan meteen onderling contact kon hebben zodat de namen van medecursisten een gezicht zouden krijgen.
Ook zou het prettig zijn voor digibeten (zoals ikzelf) wanneer er vooral aan het begin van de cursus wat meer aandacht zou zijn voor uitleg van gebruikte technische termen en begrippen. Zodat iedereen de te maken opdracht tenminste kan begrijpen voordat hij/zij gaat proberen om hem te volbrengen. Dat zou heel wat frustratie bij deelnemers kunnen voorkomen.
Maar goed, al met al vond ik het een zeer leerzame cursus.
Tot slot: 23 dingen was voor mij... een ontdekking!
maandag 15 juni 2009
Ding 22
Bibliotheek 2.0 en de toekomst van bibliotheken
Ik heb de artikelen gelezen en kennisgenomen van het bibliotheek 2.0 manifest van Kees Hamann. Het is duidelijk dat alle genoemde zaken zijn ontsproten aan en bestemd voor de openbare bibliotheek-setting. Zelfs in die setting is het hoog gegrepen om alle mogelijkheden ook inderdaad uit te voeren; juist openbare bibliotheken voelen de bezuinigingen op dit moment aan den lijve. Ik ken een zeer grote OB waar momenteel zo'n 50 FTE's wegmoeten en waar drie vestigingen gaan sluiten. Betreffende organisatie heeft zich de laatste jaren juist erg proberen te profileren (ook op het 2.0 vlak) maar moet nu stappen terug gaan doen.
Het viel me in de artikelen op dat 2.0 gezien wordt als een oplossing om de steeds toenemende informatiestroom te kunnen behappen. Aan de andere kant denk ik dan zelf: is 2.0 niet juist de oorzaak van veel van die informatie? Niet dat ik een tegenstander ben van 2.0, maar de argumentatie klopt niet helemaal volgens mij. Een verhoging van de interactie met de klant brengt ook een verhoging van de werkzaamheden met zich mee.
Hoe kan 2.0 worden toegepast in een schoolmediatheek? Een aantal interactieve dingen zal een verrijking geven voor leerlingen; we moeten echter oppassen dat we de boel ook weer niet te ingewikkeld gaan maken: zelfs het correct raadplegen van een catalogus is voor de kinderen soms al erg moeilijk.
Ik heb de artikelen gelezen en kennisgenomen van het bibliotheek 2.0 manifest van Kees Hamann. Het is duidelijk dat alle genoemde zaken zijn ontsproten aan en bestemd voor de openbare bibliotheek-setting. Zelfs in die setting is het hoog gegrepen om alle mogelijkheden ook inderdaad uit te voeren; juist openbare bibliotheken voelen de bezuinigingen op dit moment aan den lijve. Ik ken een zeer grote OB waar momenteel zo'n 50 FTE's wegmoeten en waar drie vestigingen gaan sluiten. Betreffende organisatie heeft zich de laatste jaren juist erg proberen te profileren (ook op het 2.0 vlak) maar moet nu stappen terug gaan doen.
Het viel me in de artikelen op dat 2.0 gezien wordt als een oplossing om de steeds toenemende informatiestroom te kunnen behappen. Aan de andere kant denk ik dan zelf: is 2.0 niet juist de oorzaak van veel van die informatie? Niet dat ik een tegenstander ben van 2.0, maar de argumentatie klopt niet helemaal volgens mij. Een verhoging van de interactie met de klant brengt ook een verhoging van de werkzaamheden met zich mee.
Hoe kan 2.0 worden toegepast in een schoolmediatheek? Een aantal interactieve dingen zal een verrijking geven voor leerlingen; we moeten echter oppassen dat we de boel ook weer niet te ingewikkeld gaan maken: zelfs het correct raadplegen van een catalogus is voor de kinderen soms al erg moeilijk.
zondag 14 juni 2009
Ding 21
Aquabrowser 'my discoveries' en andere sociale bibliotheekcatalogi
Ik heb de informatie gelezen en Ann Arbor District Library een digitaal bezoekje gebracht. Ik zag dat er zelfs een tag 'dutch literature' was toegevoegd (vast door een van onze cursisten!). Ik ben het met Piencybermum eens dat het tag-gebeuren niet bepaald een terminologisch hoogstandje is maar dat is niet te vermijden denk ik.
My discoveries is inmiddels ook beschikbaar in de catalogus van de Bibliotheek Rotterdam. Een wel zeer praktische tag die ik daar tegenkwam is de term 'gelezen'. Die was vast niet voor algemeen gebruik bedoeld, maar wel als zodanig ingevoerd.
Zou het principe van 'taggen van boeken door lezers' zijn ingegeven door de steeds verdergaande bezuinigingen in de openbare bibliotheek-sector? Trefwoorders zijn dure bibliotheekkrachten en als het budget het niet meer toelaat moet je creatief zijn!
Worldcat kende ik al als een bijzonder prettig hulpmiddel bij zoektochten naar boeken die je eigen bibliotheek niet heeft: wanneer je je postcode intypt geeft Worldcat je de dichtstbijzijnde bibliotheek die het gevraagde item in de kast heeft staan.
Ik ontdekte dat Worldcat ook een mogelijkheid heeft om van de gevonden literatuur citaten- of bronvermeldingslijsten te maken. En wel volgens diverse richtlijnen, dus je kunt nog kiezen hoe de lijst wordt vormgegeven. Of de richtlijnen van onze school (en de verschillende leerkrachten) er ook bijzitten, daar moet ik nog eens goed op studeren! Ik heb me direct aangemeld voor een eigen account.
Ik heb de informatie gelezen en Ann Arbor District Library een digitaal bezoekje gebracht. Ik zag dat er zelfs een tag 'dutch literature' was toegevoegd (vast door een van onze cursisten!). Ik ben het met Piencybermum eens dat het tag-gebeuren niet bepaald een terminologisch hoogstandje is maar dat is niet te vermijden denk ik.
My discoveries is inmiddels ook beschikbaar in de catalogus van de Bibliotheek Rotterdam. Een wel zeer praktische tag die ik daar tegenkwam is de term 'gelezen'. Die was vast niet voor algemeen gebruik bedoeld, maar wel als zodanig ingevoerd.
Zou het principe van 'taggen van boeken door lezers' zijn ingegeven door de steeds verdergaande bezuinigingen in de openbare bibliotheek-sector? Trefwoorders zijn dure bibliotheekkrachten en als het budget het niet meer toelaat moet je creatief zijn!
Worldcat kende ik al als een bijzonder prettig hulpmiddel bij zoektochten naar boeken die je eigen bibliotheek niet heeft: wanneer je je postcode intypt geeft Worldcat je de dichtstbijzijnde bibliotheek die het gevraagde item in de kast heeft staan.
Ik ontdekte dat Worldcat ook een mogelijkheid heeft om van de gevonden literatuur citaten- of bronvermeldingslijsten te maken. En wel volgens diverse richtlijnen, dus je kunt nog kiezen hoe de lijst wordt vormgegeven. Of de richtlijnen van onze school (en de verschillende leerkrachten) er ook bijzitten, daar moet ik nog eens goed op studeren! Ik heb me direct aangemeld voor een eigen account.
Abonneren op:
Posts (Atom)